terug in Nederland

Ik ben weer terug in Nederland.. Eerlijk gezegd vind ik het nog steeds een hele rare gewaarwording, toen mij van te voren verteld werd dat je best een cultuurschok kon krijgen als je weer in Nederland was, verklaarde ik diegene voor gek. Op dit moment begrijp ik waar diegene het over had.

Er zijn zoveel dingen hier die me opeens opvallen, tegenvallen enzovoort.
Ik zal eens even een aantal voorbeeldjes geven:

- mijn eerste trein die ik weer nam hier in Nederland had ongeveer drie minuten vertraging. Mijn reactie was meteen dat ik zat te mopperen (terwijlik niet eens echt een afspraak op tijd had staan ofzo). Ik schrok er een beetje van. In Brazilie stonden we regelmatig een uur, anderhalf uur of twee uur te wachten op een bus en dan hoorde je mij niet mopperen.

- mijn eerste verjaardag weer in Nederland. De tv stond aan (dat zou in Brazilie ook niet gebeuren op een verjaardag), maar tijdens bijna elk shot wat er was, kwam er commentaar vanaf de bank op het uiterlijk, op het gedrag of op andere aspecten van de personen. En ja hoor, ook hier hoorde ik mezelf weer meedoen. (dat was volgens mij datgene wat ik me vier dagen geleden voor had genomen om niet te doen.. :S) Ik realiseerde me dat er in Brazilie vast ook wel over anderen gedacht word, maar het word niet besproken met anderen. Heerlijk.

- mijn eerste keer winkelen. (jaja, je kan niet snel genoeg zijn om weer even door de stad te lopen hier). Ik was helemaal moe aan het einde. Het is een groot verschil dat je in Brazilie de andere mensen die ook aan het winkelen zijn niet echt verstaat. Je hoeft dan namelijk ook niet naar hen te luisteren. Heerlijk rustig. Je bent alleen bezig met de mensen waar je zelf loopt en de rest helemaal niet. Hier versta je iedereen (en zoals een goede nederlander betaamd moet ook ik natuurlijk wel half/half meeluisteren). Wat een hoop gemopper, negatieviteit en oordelen hoor je dan zeg...

Nou ja zo zijn er nog wel meer dingen te noemen. Het is gewoon apart. Maar goed, ook in Brazil zijn minder lueke dingen en ook in nederland zijn mooie dingen (denk maar eens aan die verschrikkelijk lekkere warme douche waar heel veel water uit komt, of aan dat bed met een goed matras, of aan het koffiezet apparaat wat weer echt lekkere koffie maakt, aan de lekkere nederlandse thee... Ja, het leven is hier zo slecht nog niet.. Het is alleen wel weer wennen..

Eigenlijk wilde ik alleen maar zeggen.. Ik ben er weer!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

nog 17 nachtjes slapen...

ja nog 17 nachtjes slapen en dan gaat toch echt gebeuren wat al best lang op de planning staat.. 2 februari zal ik samen met Timon op het vliegtuig stappen om vervolgens drie maanden later weer terug te komen..Ik kan het bijna niet geloven dat ik, Marlies Graafland, over drie weken al in Brazilie zit en dat drie maanden lang mijn leven daar zal zijn....


Gisteren hebben we een gesprek gehad in Barneveld. Dit was een gesprek met een vrouw (SUPER leuke vrouw) die 10 jaar in Belo Horizonte gewerkt heeft en nu weer sinds een jaar met man en kinderen hier in Nederland woont.

Ze heeft ons ontzettend veel verteld over wat we kunnen verwachten, waar we tegenaan kunnen lopen en wat voor toffe dingen we gaan doen..

En ja lieve mensen, Marlies gaat ook in een carnavalsoptocht (die schijnen heeeeeel geweldig te zijn) meelopen daar..(wel om te evangeliseren hoor)... Ik ben benieuwd..

Maar goed, dat terzijde.. Het is bijzonder om te merken dat ook deze vrouw overtuigd is van het feit dat het goed is dat we daarheen gaan. We hebben gisterenavond ook met elkaar gebeden en het is zo tof om te merken dat de Here God ons echt rust geeft. We vinden het bij vlagen allebei heel eng en spannend, maar ook op die momenten mogen we naar God toe en dat ook bij Hem brengen. En het is tof dat we dan ook echt allebei een stuk rust krijgen.
Ook op de momenten dat het lekker loopt kunnen we het bij God neerleggen, het is echt tof om het zo 'dichtbij' te ervaren en mee te maken.
Het lijkt er echt op dat God ons daar graag wil hebben.. (ik kan er eigenlijk niet omheen!!) en we zijn allebei echt benieuwd wat er gaat komen. We hebben deze drie maanden echt aan Hem gegeven en zijn benieuwd wat Zijn plannen zijn..
Het is tof dat ik voor school daar drie maanden heen ga.. Eigenlijk om mijn professionaliteit daar in de praktijk te gaan brengen, maar dat ook de Here God hier zo bij betrokken is en dat we Hem daar ook heel bewust de ruimte voor kunnen geven!!

het begint echt te kriebelen.. het word nu wel heel echt... tof tof tof...

het enige wat jammer is, is dat er nu ook een moment van tijdelijk (gelukkig) afscheid nemen gaat komen.. en dat is nog steeds niet mijn sterkste kant..

tickets

Nou, vandaag is het dan helemaal officieel geworden.. de tickets zijn geboekt en betaald..

2 februari 2009 zullen Timon en ik vertrekken vanuit Brussel, naar Frankfurt, naar Sao Paulo, naar Belo Horizonte.....
Je zou zeggen een beetje omslachtig, nou dat klopt, maar goed om een of andere vage reden is dit de goedkoopste manier die we hebben kunnen vinden!!!

1 mei zullen we weer aankomen in brussel, maar goed daar zullen we het nog maar niet over hebben...

Eerst nu alle rest voorbereidingen treffen, alle vakken op school afronden en dan... GAAN!!!

spannend.. maar heel erg benieuwd wat er gaat komen :) ik zie er naar uit!

op www.marlaisa.waarbenjij.nu zal ik de wat algemenere belevenissen wat we doen, mee maken enz. proberen te schrijven.
Deze blog zal ik de wat persoonlijkere dingen blijven schrijven.

BRAZIL!!!

vandaag hebben we dan officieel toestemming gekregen van uit jeugd met een opdracht Brazilie om te komen. Na een ontzettende stapel met formulieren die twee mensen voor mij in moesten vullen en daarnaast nog een ontzettende stapel met formulieren die we zelf in moesten vullen... hebben we dit opgestuurd, waarna ze in Brazilie zijn gaan bidden en we toestemming hebben gekregen.. ongelooflijk trouwens hoeveel ze van je willen weten en wat precies.. maar goed....

we heben toestemming..

Het is wel heel bijzonder om te merken dat ik samen met Timon (mijn afstudeermaatje) ook echt God bij deze keuze mocht betrekken en dat we aan alle kanten merken dat we echt naar deze plek moeten...Ik ben benieuwd hoe God ons daar wil gebruiken en wat Hij ons daar gaat leren....
drie maanden lang zullen we vertoeven in belo horizonte.. in de sloppenwijk pedreira....

Later vast meer nieuws hierover....

nu maar zo snel mogelijk een ticket boeken!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!